اوقات فراغت

اول: عذر می‌خوام از دوستان عزیزی که به من لطف داشتن، به این بلاگ سر می‌زدن و برام کامنت میگذاشتن. این دفعه سعی می‌کنم ناامیدتون نکنم.
توی این مدت یه دلایلی باعث شده بود که ننویسم.
اما دوباره احساس می‌کنم به نوشتن نیاز دارم. اینه که تصمیم گرفتم برگردم.
دوم: قرار نیست زودبه‌زود بنویسم. بیشتر برای فرار از حال‌وهوای ابری که بعضی روزا میاد سراغم.

سوم: مطالب این بلاگ کاملاً غیرعلمی خواهد بود! از دوستان علم‌دوست و علم‌پرور عذرمی‌خوام! مطالب علمی و خشک و بی‌جاذبه رو شنبه‌ها، یک‌هفته‌درمیون توی لوتوس می‌نویسم که ظاهراً خیلی هم مشتری نداره!

الان هم یه‌خورده حال‌وهوام ابریه. ولی شما رو ابری نمی‌کنم. یه اشاره کوچیک:

تا حالا توجه کردید که بیشتر مردم خبرای خوب رو یادشون می‌ره که بهتون بگن، ولی خبر بد رو حتماً بهتون می‌رسونن، به‌هر وسیله‌ی ممکن! حتی اگه مسافرت باشید و موبایلتون هم دردسترس نباشه، براتون اس‌ام‌اس می‌کنن که در اولین فرصت ممکن به‌دستتون برسه

...

بگذریم.

نرم نرمک می‌رسد اینک بهار...

فکر می‌کنم که عید خوبی پیش رو دارم. پر از شادی. ان‌شاءالله

بدرود و به امید دیدار.